شُحُّ الرَّجُلِ عَلَى دِينِهِ ، وَإصلَاحُهُ مَالهُ ، وَقِيَامُهُ بِالحُقُوقِ « 1 » . حرص و جوش مرد بر دينش ، و اصلاح نمودن مالش ، و قيامش به حقوق خدا و مردم مروت و جوانمردى است . مردى به حضرت امام حسين عليه السلام گفت : گنهكارم و تاب خوددارى از معصيت ندارم ، مرا موعظه كن ، حضرت فرمود : پنج چيز انجام ده و هر گناهى مىخواهى مرتكب شو : اول : روزى خدا را مخور و هر گناهى كه خواستى انجام ده . دوم : از ولايت و سرپرستى خدا بيرون رو و هر گناهى كه خواستى انجام ده . سوم : جايى را بطلب كه خدا تو را نبيند و هر گناهى كه خواستى انجام ده . چهارم : چون ملك الموت براى گرفتن جانت آمد او را از خود بران و هر گناهى كه خواستى انجام ده . پنجم : هنگامى كه مالك دوزخ خواست تو را به دوزخ بياندازد تو وارد دوزخ مشو و هر گناهى كه خواستى انجام ده « 2 » . حضرت امام سجاد عليه السلام فرمود : حق فرزندت به تو اين است كه بدانى وجود او از تو است و نيك و بدىاش در اين دنيا وابسته به تو است ، بدانى كه در مقام پدرى و سرپرستى او مسؤولى ، وظيفه دارى فرزندت را با آداب و اخلاق پسنديده تربيت كنى و او را به خداى بزرگ راهنمايى نمايى ، با رفتارت در تربيت فرزندانت توجه كنى ، پدرى باشى كه به مسؤوليتش آگاه است ، مىداند اگر

--> ( 1 ) - تحف العقول : 235 ؛ معانى الأخبار : 257 ، باب مضى المروة ، حديث 2 ؛ وسائل الشيعة : 11 / 435 ، باب 49 ، حديث 15189 ؛ بحار الأنوار : 73 / 312 ، باب 59 ، حديث 3 . ( 2 ) - جامع الأخبار : 130 ، فصل 89 ؛ بحار الأنوار : 75 / 126 ، باب 20 ، حديث 7 .